To pytanie należy w dużej mirze zadać sobie samemu i na nie sumiennie odpowiedzieć. Ponieważ nasze grzech to przede wszystkim kwestia naszego sumienia i postępowania. Ciężko komuś podpowiadać w tej kwestii, skoro nikt nie wie co się dzieje we wnętrzu drugiego człowieka i na jakim poziomie jest rozwinięta jego etyka postępowania.
Tak naprawdę wszystkie grzechy wymagają utylizacji i usunięcia jak np. ścieki, które zanieczyszczają nasze szamba. Tak samo jest z grzechami. Czy to lekkie, czy ciężkie zaśmiecają nasze umysły i serca. A z nimi na pewno żyje nam się gorzeć i ciężej. Warto zadbać o odpowiednie oczyszczanie naszych dusz i umysłów aby nie popaść w jakieś choroby psychiczne itp.
To w jaki sposób spowiadamy się z naszych grzechów w dużej mierze zależy od tego z jakich grzechów i komu mamy zamiar się spowiadać. Bo jeśli chodzi o grzeszki z młodości o których chcemy powiedzieć narzeczonemu, albo przewinienia o których należałoby poinformować rodziców lub najlepszą koleżankę. To inaczej na nie spoglądamy niż jak na grzechy z którymi idziemy do konfesjonału. Wydaje mi się, że wszystkie powinny być traktowane jednakowo i spowiadać powinniśmy się z wszystkich grzechów, zwłaszcza z tych, które nam ciążą i męczą naszą psychikę. Bo tylko w taki sposób możemy godnie i spokojnie żyć.
